Czy można spędzić noc w szkole i bawić się tak dobrze, że szkoda czasu na sen? Klasa 3a udowodniła, że jak najbardziej! W piątek, 12 czerwca, nasi trzecioklasiści w pełnym, 20-osobowym składzie zamienili szkolne ławki na materace, poduszki i śpiwory. Nad całym tym radosnym „wulkanem energii” czuwała wychowawczyni oraz mama Antosi, której składamy ogromne, z głębi serca płynące podziękowania – dać radę z taką gromadką to prawdziwy wyczyn, a Pani pomoc była po prostu nieoceniona!
Choć na początku deszcz próbował pokrzyżować nam szyki, pogoda szybko odpuściła, a krótki spacer po deszczyku wynagrodził nam wszystko przepiękną, malowniczą tęczą na niebie. Po powrocie świętowaliśmy urodziny Julki, która osłodziła nam wieczór pysznymi lodami, a po głośnym, wspólnym „Sto lat” ruszyliśmy w wir planszówkowego szaleństwa dzięki grom przyniesionym przez jubilatkę i inne dzieci. Prawdziwym hitem okazał się jednak pokaz mody piżamkowej! Czerwony dywan z piankowych mat zamienił się w profesjonalny wybieg, na którym modele i modelki dumnie prezentowali swoje zwariowane, wieczorowe stylizacje przy głośnych brawach publiczności.
Gdy po tych emocjach brzuchy zaczęły burczeć, dzięki niezawodnym Rodzicom na stole wjechała kolacja marzeń – pyszna pizza i frytki. Posileni i pełni nowej energii ruszyliśmy na halę sportową, gdzie chłopcy grali w piłkę, a dziewczynki z grupy akrobatycznej przeprowadziły profesjonalną rozgrzewkę i zajęcia, w których chłopcy oczywiście też dzielnie brali udział. Później przyszedł czas na muzykę i zabawne wywiady przeprowadzane przez Różę. Prawdziwe emocje zaczęły się jednak po zmroku! Zgasiliśmy światła i z latarkami w dłoniach bawiliśmy się w podchody, najpierw dziewczynki szukały chłopaków, a potem na odwrót – było niesamowicie śmiesznie i zabawnie! Wieczór zwieńczyła szalona dyskoteka z tancerzami Belgijki i głośnym śpiewaniem znanych piosenek, po której Pani rozdała wszystkim wyjątkowe, śmieszne nagrody i certyfikaty (jak np. „Klasowy VIP”, „Szef odliczania” czy „Dyrektor biurka”. Dzieci były zachwycone, bo niektóre tytuły idealnie pasowały do ich charakterów, a oficjalnie będą mogły je odebrać na poniedziałkowych zajęciach. Po wieczornej higienie i dokładnym myciu ząbków wszyscy wskoczyli w śpiwory na swoich posłaniach, by obejrzeć filmową kontynuację lektury „O psie, który jeździł koleją 2”.
Łezka kręci się w oku...
Ta nocowanka uświadomiła nam też coś bardzo ważnego. Z wielkim smutkiem i wzruszeniem dociera do nas, że to już jedne z ostatnich naszych wspólnych chwil, bo uczniowie kończą właśnie przygodę z edukacją wczesnoszkolną. Postanowiliśmy nawet zrobić małą „próbę generalną” przed końcem roku – jako wychowawca symbolicznie wypuściłam moich uczniów do czwartej klasy, otwierając im drzwi, ale dzieciaki zachowały się przeuroczo! Zamiast pójść dalej, wszystkie z wielkim, śmiesznym rabanem i ogromnym, wspólnym uściskiem z impetem wróciły do wychowawczyni, krzycząc, że nigdzie nie idą i zostają! Moje serce po prostu pękło z dumy i miłości.
Jako wychowawca widzę, jak niesamowicie urosły te dzieciaki i jak mało snu już potrzebują. Choć większość zasnęła dopiero po godzinie 2:00, a przed 5:00 rano była już pobudka, to był wspaniały czas pełen bliskości, rozmów do woli i głośnego śmiechu.
